悶々
monmon · also 悶悶
- adverb
- する verb
Meaning
1.anguished, distressed, worried, discontented
2.horny
Kanji in this word
Conjugation (Formal)
Present悶々します
Negative悶々しません
Past悶々しました
Negative past悶々しませんでした
Conjugation (Informal)
Present悶々する
Negative悶々しない
Past悶々した
Negative past悶々しなかった
Conjugation (Other)
Te悶々して
Imperative悶々しろ
Volitional悶々しよう
Passive悶々される
Causative悶々させる
Potential悶々できる
Conditional悶々すれば
Let’s悶々しましょう